Ik ben een HUISMUS die graag onderweg is

Ik ben een HUISMUS die graag onderweg is

Er zijn alweer een aantal dagen verstreken, sinds ik thuis ben van mijn fiets-reis. En ik kan je zeggen, het is heerlijk om weer thuis te zijn. Vorig jaar was ik zo klaar met Leiden, mijn studio en met alles daaromheen. Ik fietste jubelend weg van huis. Want ja, wie weet kwam ik elders in Nederland wel een fijne plek tegen om te wonen. Een jaar later, woon en leef ik nog steeds in Leiden en het is goed zoals het is. Ik heb een persoonlijke groei doorgemaakt en ervaar meer rust, vrijheid en licht in mezelf. Ik ben een huismus die graag onderweg is en daar vertel ik je in deze blog meer over. 

Zoals ik al in eerdere berichten liet doorschemeren, is het goed dat ik weer thuis ben. Ik ben niet eerder thuisgekomen, omdat ik wegwaaide door dit winderige seizoen. Nee, ik houd ervan. De herfst en winter geven mij een bijzonder gevoel van LEVEN! De wind door mijn haren, de koude lucht / wind op mijn gezicht en de frisse lucht. Door deze tijd van het jaar ervaar ik de frisse levenskracht. Eentje die me wakker houdt, maar tegelijkertijd ook naar binnen laat keren. Ik vind het allebei heerlijk en in deze tijd van het jaar is het fijn dat het samenkomt.

Ik ben gaan fietsen, terwijl de bomen begonnen te schitteren in vele mooie kleuren om vervolgens haar bladeren langzaamaan los te laten. Prachtig, deze cyclus van het leven. Zaaien, opbouwen, bloeien, loslaten en verstilling. Thema’s die wij allemaal ook in onszelf hebben, want we zijn immers allemaal een onderdeel van al het leven hier op aarde.

HuismusToen ik in september bezig was met het vormgeven van mijn fietsreis, was ik aan het bloeien. Ik zag mijn doel helemaal voor me en werd al blij bij de gedachte om naar mijn geliefde stad (LONDEN) te fietsen. Maar op een gegeven moment kwamen de thema’s loslaten en verstilling ook sterk de hoek om kijken. Oude patronen, gewoontes en emoties kwamen naar boven en wilden gezien worden. 

Ik ben weer mijn veilige huisje gaan waarderen en vind ik het heerlijk als een huismus thuis te zijn. Dingen die helemaal bij dit jaargetijde horen en wat ook fijn is om aan toe te geven. Ik houd van rust, stilte en me daarbij kunnen terugtrekken in mijn eigen stulpje. Aangezien ik meer rust nodig heb vergeleken met de gemiddelde mens, is thuis zijn een hele luxe. Ik heb met niemand rekening te houden en kan mijn eigen gang gaan.

 

Het mooie van vertrekken
is dat je altijd weer kunt terugkomen.
Eerst droom je van het vertrek, daarna
van de reis, om vervolgens te verlangen
naar het terugkomen, op de plek
vanwaar je bent vertrokken.
Geniet van de droom, geniet van de reis,
geniet van de thuiskomst.
En ontdek dat je geluk altijd daar is
waar je zelf bent.

– Michael Pilarczyk 


Logisch dat angsten naar boven komen, vlak voor vertrek. Het ego-stemmetje dat begint te ratelen om me veilig op mijn plek te houden, laat zich niet voor niets zien. Ik weet dat het erbij hoort, waardoor ik het er ook makkelijker kan laten zijn. En toch, deze keer fietste ik alles behalve jubelend weg. Een huilbui middenin de polders bij Zoetermeer liet me inzien dat ik het fietsen niet (meer) nodig heb om vrijheid, licht en inspiratie te ervaren. Het is aanwezig in mezelf. Zoals Michael Pilarczyk hierboven mooi zegt: ”Ontdek dat je geluk altijd daar is, waar je zelf bent”.

In die Hollandse polders kwam ik tot een mooi besef, waardoor ik vervolgens mocht loslaten. Het was nodig om de rest van de week vanuit de flow onderweg te zijn. Om vervolgens te ervaren dat ik niet de lange tijd (zoals vorig jaar) nodig had om me op te laden en te laten inspireren. Kortom, ik was na een week al meer dan verzadigd, waarbij het verlangen naar de gezelligheid van dit jaargetijde een grote rol speelde. GO WITH THE FLOW en wees daar waar je hart wilt zijn. 



En precies wat Jelle van sochicken aangeeft in bovenstaande video:  ”Het is alsof je besluit op weg te gaan naar Parijs, op de fiets. Dat je onderweg niet geniet, alleen maar omdat je gelooft dat wanneer je in Parijs zult zijn, je wel het geluk zult ervaren”. Vaak ervaren we het als vanzelfsprekend dat wanneer je je doel hebt bereikt, je dan hét geluk gevonden hebt. Maar juist de weg er naartoe, mag je die vreugde geven. Wanneer de weg naar het doel toe, teveel weerstand oproept, mag ik haar aanpassen. Daarnaast wordt er van je gevraagd te mogen voelen waarom het deze weerstand oproept. Wat heb ik nodig om wel stappen te maken naar het doel toe? 

Of ik nu helemaal stop met reizen? Oh nee hoor, zeker niet. Ook begin komend jaar zal ik in de schitterende Oostenrijkse bergen verblijven. Ik zal weer (ondersteunend) werk verrichten in Gasthof Sonnenlicht en daar kijk ik erg naar uit. Het kleine dorp waar ik dan een tijdje zal wonen (Maria Alm), de gezelligheid van het hoog-seizoen met wintersporters, de schoonheid van het berglandschap, de heerlijke berglucht, de rust en stilte en mijn verlangen tot creatie. Ik kijk er enorm naar uit, omdat ik me er zo thuis voel. Het leven dat ik wil leiden, komt daar helemaal tot haar recht. Ik voel me thuis in de bergen en heb het gevoel dat ik daar – meer dan anders – LEEF! 

Londen blijft mijn uitgangspunt, om met de fiets te bereiken. Ik schuif het even op de langere baan, zodat ik wellicht in het voorjaar via Hoek van Holland, Engeland kan binnen fietsen. Tot die tijd geniet ik van het huiselijke leven, waarbij ik Schitterend Leven leven meer vormgeef. Met als doel in januari naar mijn ‘andere’ thuis te gaan. 

 

EIGEN KOERS VAREN | Ik heb een keuze gemaakt

EIGEN KOERS VAREN | Ik heb een keuze gemaakt

Misschien herken je het wel. Je hebt een mooi plan en je gaat er helemaal voor. Een idee dat je ver gaat brengen. In dit artikel vertel ik je meer over mijn (innerlijke) reis en het varen van mijn koers. Een reis die van binnenuit komt en zich vervolgens in allerlei vormen giet. Op het moment heb ik een keuze gemaakt en daar zal ik je meer over vertellen. 

 

Het leven valt vaak niet te plannen. Het is maar goed dat we wel allerlei plannen maken en daarbij een doel voor ogen hebben. Het houdt ons gefocust, waardoor we ergens voor gaan. Onze dromen, het tikken van ons hart en onze unieke kwaliteiten. Zij zijn essentieel om dát leven te leiden, waar je van gaat schitteren! Voor mij is dit altijd al een leidraad in mijn leven geweest.


Als jong kind, was ik veel aan het stralen en ervoer ik de wereld om me heen als licht. Vanaf ongeveer mijn 9e jaar begon dit te veranderen. Ik ging vanuit mijn kern, naar een leven in mijn hoofd. Een hoofd vol angsten en onzekerheden. Ik begon me te verstoppen, zag overal tegenop en was veel verdrietig. Het pure, onbevangen kind begon te worstelen met het leven. Achteraf gezien, was het ook de leeftijd dat de tumor in mijn hoofd grotere vormen begon aan te nemen. Letterlijk en figuurlijk zat hij duidelijk in de weg.


Deze twee verschillende periodes, ervaar ik als de dualiteit van het leven. Je kunt je laten leiden door angst en negativiteit. Aan de andere kant is er ook de keuze vanuit licht, liefde en je schitterende kern te leven. Het is maar net waar je voor kiest. Door dichtbij jezelf te blijven, gaan angst en negativiteit minder snel met je op de loop.

Sinds de laatste tijd is het kleine, pure en lichte kind dichtbij. Ze loopt met me mee op mijn levenspad. Ze fietst met mee, terwijl ik Nederland / Europa verken op de fiets. Door nauw contact te hebben met mijn innerlijke kind, kan ik nauwkeurig aanvoelen welke keuzes is mag maken.
Sinds ik 14 jaar geleden geopereerd werd aan een hersentumor, is mijn leven enorm veranderd. En wat ben ik blij dat dit al op jonge leeftijd is gebeurd! Noodgedwongen wordt er van me gevraagd om iedere dag, ieder moment te luisteren naar wat mijn lichaam me te vertellen heeft. Ik kan je zeggen dat ik hier vaak mee geworsteld heb. Want weet je, onze maatschappij draait maar door. Vaak vanuit ieders ratio. Ik voelde me geregeld eenzaam, omdat ik vanuit mijn gevoel wilde leven. Het leek niet te mogen en ik voelde me anders. Maar nu kan ik niet anders meer dan mezelf dit vanuit liefde toe te staan. Ik heb niet voor niets dit pad in mijn leven gekozen, dus kan ik er maar beter iets moois mee gaan doen.

SLAPEN ‘OP’ DE FIETS

Ruim een week geleden begon ik emotioneel te wankelen en sindsdien ervaar ik fietsen (met alles daaromheen) als ballast en zwaar. Mijn ratio (en die van mijn omgeving) zegt af en toe ”Wat jammer”. Maar het is wel duidelijk dat het voor nu klaar is, het is wat mijn lichaam en geest me vertelt. Dit is wie ik óók ben. Ik ben van nature een vrolijk en spontaan persoon, met een lichaam / hoofd die geregeld een eigen leven leidt.

Over het algemeen krijg ik in de middag een slaap-aanval en dat is met mijn medicatie niet op te vangen. Vooral wanneer ik op de fiets zit, is dit erg lastig (slapen op de fiets en de richting verandert vanzelf haha!). Ik ben dan aan het vechten tegen de slaap. En dat is iets waar ik het nu helemaal mee gehad heb. Er niet aan toe kunnen geven, put me zo uit, dat ik continue achter de feiten aanloop. Of ik nu mijn leven leid vanuit huis of dat ik nu onderweg ben, ik kom dit overal tegen. Zowel mijn kwaliteiten, als mijn beperkingen. En laat het nu juist net zo zijn dat deze twee dingen ook mooi samen kunnen gaan!

Ik ervaar geregeld nieuwe mogelijkheden, ook al is het ook vaak niet makkelijk. Het is zwaar om te voelen hoe snel het ‘normale’ leven mijn hoofd laten uitputten. Laat staan het reizen. Ik ben daardoor snel overprikkeld, maar tegelijkertijd zoek ik het ook op voor mijn levensgeluk. Ik maak dan wel geen fysieke hormonen aan die – o zo belangrijk zijn om te (over)leven – het GELUKSHORMOON wordt wel veelvoudig aangemaakt. PUUR NATUUR! 

KORTOM, ik heb besloten om vandaag huiswaarts te keren. En dat doe ik niet fietsende, maar met de bamboe-fiets in de trein. Misschien komt het abrupt over (voor mij eigenlijk ook wel), maar voor nu is het beter zo. 

Waar ik graag mee wil afsluiten: ik heb de laatste weken veel inspiratie opgedaan. Zo ben ik van plan meer met kleur te werken. Datgene wat er in me leeft niet alleen in woord te vatten, maar ook in kleur en vorm. Als kunstzinnig therapeute mis ik dit toch wel. In mijn huisje ga ik een bureautje voor het raam creëeren, zodat daar de focus is voor mijn (levens)werk. Ik ben van plan iets te ontwikkelen van waarde, voor vrouwen tussen de 20 – 35 jaar. Ik wil hen motiveren om vanuit hun hart en ziel te leven, naar een lichter leven vol mogelijkheden. En tot slot ga ik me richten op mijn doelen voor 2018! Er staan mooie dingen in het verschiet en dat allemaal vanuit (een) Schitterend Leven ♡


IK FIETS | 4 nachten in het mooie Gent

IK FIETS | 4 nachten in het mooie Gent

Nu ik 2,5 week onderweg ben, wordt het hoog tijd voor een blog. Ik houd de social media – kanalen dagelijks bij, maar mijn blog schiet er een beetje bij in. Woensdag vertrok ik uit Gent, waar ik sinds het weekend ben verbleven. In deze blog geef ik je een kijkje in het mooie Gent en de Jeugdherberg De Draecke. Ook vertel ik je hoe mijn route er vanaf nu uit gaat zien. 

Ik ben al vaker in Gent geweest. Iedere keer weer, ontdek ik andere dingen. Vooral deze keer heb ik het anders beleefd, aangezien ik op de (bamboe)fiets was! Haha dat blijft iedere keer weer speciaal.

JEUGDHERBERG DE DRAECKE IN GENT

Op het moment zijn er vlak voor het hostel werkzaamheden. Ik heb hierdoor vooral de hoogte in gefotografeerd ;-) Ik heb 3 fijne nachten gehad, omringd door een gezellige sfeer. Voor een hostel vind ik dat toch wel erg belangrijk. Ik hoef geen luxe en heb ook niet veel eisen. Maar een sfeer maakt het geheel wel completer.
Ik sliep op een 3-persoonskamer met een vrouw uit België en iemand uit Duitsland. Dit is het leuke aan een hostel, je komt zo verschillende mensen tegen. Aangezien ik door deze manier van reizen veel op mezelf ben, is dit een leuke afwisseling. En daar heeft De draecke op een fijne manier aan bijgedragen.

Het personeel van De Draecke vind ik heel vriendelijk. Ook ligt het hostel op een geweldige plek. Vlak achter het Gravensteen (enig overgebleven middeleeuwse burcht in Vlaanderen), dus middenin het centrum. Ik kijk hier wel naar, aangezien ik geen behoefte heb om in het donker nog een eind te moeten fietsen / reizen. 

Zie voor meer informatie en foto s van de Jeugdherberg: www.jeugdherbergen.be/gent Zij is geschikt voor scholen (toevallig is één van mijn zusjes hier ooit geweest met school), families en reizigers. 

GROENE HOTSPOT

Ik heb deze dagen genoten van de stad, rondgelopen en veel geschreven. Onder andere in deze té leuke, groene hotspot: PLUS Gent  

Inmiddels heb ik Gent weer achter me gelaten en ben ik in het bruisende Antwerpen. Toch heb ik besloten mijn reis-richting om te gooien. Ik ga namelijk op huis aan en verwacht over een paar dagen weer thuis te zijn. Ik heb het helemaal gehad (op vele vlakken). Ik kan mezelf niet meer motiveren om al het moois uit deze reis te halen. Vanuit mijn hoofd vind ik dit balen, mijn gevoel is maar al te blij mee. Tot gauw!X

TOUR D’ALEID | Opnames + uitzending Omroep Zeeland

TOUR D’ALEID | Opnames + uitzending Omroep Zeeland

Gistermiddag werden er in omgeving IJzendijke in Zeeuws-Vlaanderen, tv-en radio opnames gemaakt van mijn fietsproject / levensproject door Omroep Zeeland. Spannend, want ik had zoiets nog niet eerder meegemaakt. Maar wat was het leuk! Ik ben een drempel overgegaan en dat wil ik graag met jullie delen ♡

Met bonzend hart heb ik de opname bekeken. Gisteren werd deze om 17.00 uitgezonden op Omroep Zeeland. Op dezelfde tijd was het ook te horen op de radio. Ik ben niet gewend mezelf te zien op video en ben dit altijd uit de weg gegaan. De confrontatie met mezelf vind ik lastig, ik vind snel iets van mezelf. Nu weet ik wel dat ik niet moet piepen en dat dit allemaal tussen mijn oren zit. Het is daarin een kwestie van mezelf kwetsbaar durven opstellen. Nu heb ik hier vaak geen moeite mee, maar op film is dit iets anders ;-) 

En weet je, nu dit een eerste aftrap is, begin ik binnenkort gewoon zelf met video’s maken (wat ik stiekem al veel langer wil, maar het nog veilig voor me uitschoof). Daarbij kun je me volgen via Facebook en Instagram, om mijn (innerlijke) reis te volgen. 

KLIK op onderstaande link voor de radio- en tv uitzending:

https://www.omroepzeeland.nl/nieuws/101983/Op-de-fiets-naar-Londen-Ik-zoek
-de-grenzen-op
-van-mijn-lijf

 

IK FIETS | Dagboekje op reis

IK FIETS | Dagboekje op reis

Afgelopen week bestond uit veel gevoelens. Vooral geluk stond en staat op de voorgrond. Een aantal dagen voor ik begon aan mijn fiets-project, ervoer ik geregeld angst / weerstand. Innerlijk begon ik me te verzetten tegen de tijd en ervaringen die komen gingen. De ‘angst voor het nieuwe’, maakte me aan het wankelen. Maar ja, is het wel zo nieuw dan? Deze manier van onderweg zijn kende ik toch al!? Als ik het zo bekijk zit onze geest grappig (en soms ook complex) in elkaar. In deze blog deel ik mooie foto’s van de afgelopen week, evenals de berichten die ik eerder al op social media deelde. Lees je mee? :-)

28-10

DANKBAARHEID , de plotselinge CONFRONTATIE met de M R I – S C A N + alles daaromheen.

Ennn gooo…! Morgen start ik met mijn FIETS-PROJECT. De afgelopen maand heb ik hier op wat voor manier dan ook, naartoe gewerkt. In mijn hoofd en hart was ik er geregeld mee bezig en dat heeft voor net wat meer energie gezorgd dan anders. Ik heb een sterk doel voor ogen en dat heeft me opgepept. Vooral omdat ik dit in mijn eentje mag doen, vanuit mijn eigen kracht het neer mag zetten. 
Zo heb ik de vrijheid en het geluk van het onderweg zijn, de afgelopen tijd al ervaren. De energie zat in me, het enige wat ik nu nog hoef te doen is om van hieruit te gaan fietsen / beleven. Dat maakt me toch zo’n dankbaar mens! 

DE AFGELOPEN 2 DAGEN had ik nog allerlei afspraken. Van de (antroposofische) tandarts, tot een hele leuke fotoshoot (daar zie je komende week meer over), gezelligheid met vrienden en donderdagavond nog een MRI-scan. Deze scan is de jaarlijkse controle i.v.m. de tumor in mijn hoofd. Het klinkt misschien vreemd, maar over het algemeen lig ik opgewekt onder die scan. Gedurende 30 min is het een hoop kabaal en dat is nu niet bepaald een pretje. Toch is er altijd iets rondom die MRI wat ik niet helemaal thuis kan brengen. Ik denk nooit, maar dan ook nooit na over het feit dat het deze keer wel gegroeid zou kunnen zijn. Dat kun je natuurlijk ook wel VERTROUWEN noemen en blijkbaar ervaar ik die als rust in mezelf. Dit is nooit anders geweest. 

Nu kwam het donderdag op alle vlakken heel overweldigend op me af. Ik werd ineens zo met mezelf en mijn hoofd geconfronteerd, wat ik nog niet eerder heb ervaren. Het spiegeltje zat zo, dat ik midden op mijn hoofd neerkeek. Dit voelde als een hele grote confrontatie. In plaats van in mijn hoofd te zitten, keek ik er nu recht op neer. In dat half uur kwam álles samen. De kwetsbaarheid van het leven, hoe mijn lichaam het verlangen van mijn ziel kan beperken (en tegelijkertijd dat ik met de kracht van mijn geest / ziel de beperkingen zachter kan maken), de gedachte WAAROM ik eigenlijk ga fietsen en niet lekker veilig en vertrouwd thuis blijf? De tranen stroomden over mijn wangen en de weerstand om te gaan fietsen was enorm groot. Voor mij is dit gelijk ook een teken dat ik de medicatie voor mijn hormonale systeem hier goed op mag aanpassen. De komende tijd wordt er immers weer wat anders van me gevraagd. 

Zo trakteerde ik me gisteren op dit ‘magische’ armbandje, om mezelf iedere dag aan mijn kracht te herinneren. ”You are magic”. Hij komt van het leuke winkeltje Lucies in Leiden, waar overigens ook mijn kaarten te koop zijn 

30-10

I K  F I E T S

Ik ben inmiddels onderweg! Gistermiddag naar Rotterdam vertrokken en straks weer door. Wat mij opvalt is dat ik met een heel ander gevoel van start ben gegaan, vergeleken met vorig jaar. Ik ervoer het toen gelijk als een gevoel van FLOW, vrijheid, een verademing. Maar deze elementen zijn het afgelopen jaar steeds meer en meer verankerd in mezelf, waardoor ik het fietsen niet nodig heb om dit te ervaren. 

De komende tijd zal uitwijzen wat het fietsen met alles daaromheen, me brengen zal. De WEERSTAND die ik de afgelopen dagen al ervoer, is lekker prominent aanwezig ;-) Ik kan me daardoor laten leiden, maar mag het er ook laten zijn. DIT IS WAT ER IS, NIET MEER OF MINDER! 

 

1 nov.

Wat doe je als het regent? Juist ja, alles afdekken – inclusief mezelf – :-)

Op het moment ben ik nogal gesloopt en fiets ik vandaag een klein stukje. Zojuist een slaapplek kunnen regelen via Vrienden op de fiets in het mooie Zierikzee, na een heel leuk verblijf te hebben gehad bij mensen thuis in Renesse.

F I E T S E N . I N . N E D E R L A N D 

Bovenstaande afbeelding van Nederland kan ik over een tijdje weer bijwerken met de route die ik nu afleg. Zoals ik vorig jaar ook vanuit mijn levensproject ben gaan fietsen, heb ik veel mogen zien van ons land (boven het midden + de eilanden ) met haar vele inwoners, leuke stadjes en mooie natuur. Nu neem ik de andere richting; namelijk die naar het zuiden. Op het moment kijk ik uit over de Oosterschelde en bevind ik me op Schouwen-Duiveland. Ook wel het 2e eiland van boven.

2 nov.

ZICHTBAAR mogen worden en de VRAAG VAN OMROEP ZEELAND!

Een week geleden, net voordat ik begon met fietsen, had ik een fotoshoot. En niet zomaar eentje! Diepgangjournalist is bezig met een schitterend project, waarbij ze een aantal vrouwen fotografeert met het thema ‘vrouwelijkheid’. Ze noemt haar project ‘De rode draad’, waarbij iedere vrouw een rode shawl draagt.

Zo is deze foto gemaakt onder een bruggetje in Leiden. Uiteindelijk zijn er ook foto’s gemaakt middenin de Haarlemmerstraat (winkelstraat)! Nou nou, dat was een stap buiten mijn comfort-zone. Maar juist zo leuk, door het gewoon te DOEN! 

Mijn motto m.b.t dit thema: “Je mag zichtbaar zijn in je eigen kracht. Het is zonde voor de wereld om je te verstoppen. Ook jij hebt iets te geven”. En laat het nu net zo zijn dat ik vandaag een mail kreeg van OMROEP ZEELAND, met de vraag of ze me mogen filmen, m.b.t. mijn fiets / levensproject. Hoe gaaf is dat! Ook wel heeel spannend hoor hihi. Ik ben niet gewend mezelf op film te zien en horen. Maar laat dit nu juist dé stap zijn die ik al langer wil maken! Wordt vervolgd…. 

Foto’s door: Diepgangjournalist

3 nov.

FIETSEN EN MOGEN ZIJN IN DE FLOW

Ik ben nog maar 6 dagen onderweg en ik ben al zoveel rijke ervaringen en ontmoetingen verder. Zo voelde een week geleden mijn project ineens heel overweldigend. Het maakte me verdrietig en ik voelde me het kleine meisje die werd losgelaten om te logeren bij een vriendinnetje. De veiligheid en geborgenheid van mijn huisje ben ik weer gaan voelen (dit was vorig jaar alles behalve zo, waardoor ik letterlijk jubelend weg fietste). De gezellige periode van herfst en winter, lieten me nu in een veilig coconnetje verblijven. 

Nu ben ik alweer zoveel rijke momenten verder, dat dit voor mij heel veel waard is. De prachtige ervaringen van vorig jaar, duren voort. En weet je, ik ervaar het nu zelfs als nog INTENSER! Ik heb tot nu toe iedere dag op een andere plek geslapen, waardoor ik in de FLOW blijf van het onderweg zijn. Ik heb meer contact met mijn innerlijke wereld. Mijn HART en ZIEL geven iedere keer weer, heel nauwkeurig aan dat ik mag Z I J N. Maar ook welke keuzes ik onderweg mag maken. Ik heb een enorm vertrouwen en daar mag ik op bouwen. Daarbij is het een magisch gevoel dat wanneer je gaat DOEN en in beweging komt voor datgene waar jouw innerlijke vuurtje voor brandt, er zoveel rust ontstaat. Misschien herken jij dit ook wel!?

Ik heb de afgelopen 6 dagen in totaal zo’n 180 km gefietst (met zadelpijn van heb ik jou daar ). Vanuit Leiden naar Rotterdam, door naar Hellevoetsluis. Vervolgens Zeeland in naar Renesse, Zierikzee, Goes en nu Middelburg. Met ogen die in de middag de neiging hebben om dicht te vallen. Met een lichaam die veel rust nodig heeft en bovenal met een ziel die wil ‘vliegen’!

dagboekje

Schitterend Middelburg. Van hieruit ben ik naar Vlissingen gegaan en na 2 dagen nam ik de boot naar Breskens in Zeeuws-Vlaanderen. 

dagboekje

En tot slot rond ik deze blog af met veel groetjes uit Lief Huisje Zeeland Tot snel! X

 

In (onbetaalde) samenwerking met:

Wil jij iedere maand POST van mij? ♡

Wil jij iedere maand POST van mij? ♡

WIL JIJ IEDERE MAAND – P O S T – VAN MIJ?

 

Er valt in het leven zoveel te ontdekken. De natuur zit vol verrassingen, maar ook als mens hebben we veel te bieden. Al FIETSENDE ontdek ik meer en meer de schoonheid van de kleine dingen. SCHOONHEID die ons als mens laat stralen. 

Zou jij graag P O S T met betekenis willen ontvangen in je brievenbus? Ik schrijf maandelijks brieven over zinvolle thema’s. Dit doe ik handgeschreven. Het zijn de dingen die ik onderweg (in mijn reis en leven) tegenkom en graag met jou wil delen!
Naast een maandelijkse brief krijg je een kaart met een mooi gedichtje. Om te versturen of als cadeautje aan jezelf. Zowel de brief als het gedichtje op de kaart is door mij geschreven. 

HALFJAAR ABONNEMENT van 6 brieven + 6 kaarten: 45,-

JAAR ABONNEMENT van 12 brieven + 12 kaarten: 75,-

LOSSE PRIJS van een maand: 10,-

MAILEN kan naar info@schitterendleven.nl

 

Ook leuk als cadeau aan je moeder of vriendin!